Jedną rzecz, którą powoli zrozumiałem, studiując, jak różne łańcuchy bloków się zachowują, jest to: większość publicznych łańcuchów nie tylko pokazuje transakcje. Pokazują intencje.
A intencje są często bardziej wrażliwe niż sama transakcja.
Na typowym publicznym łańcuchu, gdy ktoś wysyła transakcję, nie trafia ona od razu do bloku. Najpierw siedzi w publicznym mempoolu, zasadniczo w poczekalni, którą każdy może obserwować. Boty, walidatorzy, handlowcy, firmy analityczne, wszyscy to monitorują.
Więc zanim transakcja nawet się rozliczy, rynek już widzi, że coś ma się wydarzyć.
Dla codziennych transferów to nie jest duży problem. Ale gdy w grę wchodzi poważne pieniądze lub regulowane aktywa, staje się to prawdziwym problemem operacyjnym.
Wyobraź sobie fundusz przenoszący aktywa w celu przekształcenia ekspozycji. Lub emitenta restrukturyzującego aktywa przed dystrybucją. Lub zmianę w zakresie przechowywania między podmiotami. Na przejrzystych łańcuchach ludzie obserwujący sieć mogą wcześnie wykryć te ruchy i zacząć reagować.
Ruchy cenowe, spekulacje się zaczynają, konkurenci dostosowują się. Strategia wycieka przed zakończeniem wykonania.
To jest część, którą Dusk Network próbuje naprawić domyślnie.
Projekt Dusk zakłada, że działalność finansowa nie powinna ujawniać strategii, chyba że ujawnienie jest wymagane. Tak więc transakcje są strukturyzowane w sposób, który ukrywa szczegóły działania podczas przetwarzania, jednocześnie pozwalając na weryfikację i dostęp do zgodności, gdy to konieczne.
Dwa elementy wykonujące większość tej pracy nazywają się Phoenix i Hedger.
Phoenix to poufny model transakcji Dusk. Zamiast publikować dane transakcyjne otwarcie, szczegóły są kryptograficznie chronione. Walidatorzy i obserwatorzy nie widzą kwot ani danych uczestników w użytecznej formie, gdy transakcja przechodzi przez sieć.
Wtedy Hedger wchodzi na poziomie konsensusu. Walidatorzy nadal potwierdzają, że transakcje są poprawne, ale nie muszą widzieć danych do wykorzystania, aby to zrobić. Weryfikują dowody, a nie dane biznesowe.
Praktyczny rezultat jest prosty:
Oczekujące transakcje nie ujawniają strategii.
Duże transfery nie sygnalizują zamiaru przed rozliczeniem.
Walidatorzy nie mogą wydobywać informacji handlowych.
I to ma znaczenie głównie dla workflow instytucjonalnych, a nie detalicznych.
Jeśli zarządzasz funduszami, emitujesz regulowane aktywa lub restrukturyzujesz posiadania, sam czas transakcji jest wrażliwą informacją. Publiczne łańcuchy przypadkowo przekształcają ruchy operacyjne w sygnały rynkowe.
Dusk usuwa tę domyślną utratę danych.
Ale prywatność tutaj nie oznacza, że informacje znikają na zawsze. Systemy finansowe nadal potrzebują audytowalności. Regulatorzy, audytorzy lub zatwierdzone strony mogą legalnie potrzebować dostępu.
Dusk radzi sobie z tym poprzez selektywne ujawnienie. Informacje mogą być udostępniane uprawnionym stronom, gdy zajdzie taka potrzeba. Tak więc transakcje pozostają poufne publicznie, ale pozostają audytowalne przy odpowiednim dostępie.
To wydaje się bliższe temu, jak działają tradycyjne systemy rozliczeniowe. Transakcje nie są publicznie ogłaszane przed rozliczeniem, ale istnieją zapisy do autoryzowanej kontroli.
Niemniej jednak sam projekt protokołu nie gwarantuje przyjęcia.
Niektóre części infrastruktury Dusk są już aktywne, w tym poufne transakcje i wsparcie dla inteligentnych kontraktów dla regulowanych aktywów. Ale wdrożenie instytucjonalne zależy od zewnętrznych realiów.
Kilka ograniczeń jest nieuniknionych:
Zatwierdzenie prawne postępuje powoli.
Systemy przechowywania i raportowania potrzebują integracji.
Instytucje nie zmieniają infrastruktury rozliczeniowej szybko.
Nawet jeśli technologia działa, przyjęcie operacyjne zajmuje czas.
Inny szczegół wart zauważenia to zachowanie walidatorów. Na wielu łańcuchach dzisiaj walidatorzy lub poszukiwacze zyskują na obserwowaniu oczekujących transakcji i ich reorganizacji. To tworzy zachęty do wykorzystywania widoczności transakcji.
Ponieważ walidatorzy Dusk nie widzą danych do wykorzystania, ta możliwość w dużej mierze znika na poziomie protokołu.
A patrząc z dystansu, to, co wyróżnia się dla mnie, to to, że Dusk traktuje prywatność jako kontrolę operacyjną, a nie ideologię. Transakcje ujawniają to, co muszą ujawniać, gdy ujawnienie jest wymagane, a nie wcześniej.
To ma znaczenie, jeśli infrastruktura blockchain chce obsługiwać regulowany rynek finansowy, a nie tylko otwarte rynki handlowe.
Czy to podejście zyska szerokie zastosowanie, zależy mniej od technologii, a bardziej od zgodności między dostawcami infrastruktury, regulatorami a instytucjami gotowymi do przyjęcia nowych modeli rozliczeniowych.
Narzędzia istnieją. Wdrożenie zależy od decyzji poza samym protokołem.
