Portfel
Treść autorstwa członka społeczności – autor: Dmitri Volhov
Portfel krypto to narzędzie, które umożliwia korzystanie z sieci blockchain. Są one niezbędne do wysyłania i odbierania
bitcoina oraz innych walut cyfrowych. Portfele kryptowalutowe mogą również służyć do tworzenia nowych adresów w sieci blockchain.
W odróżnieniu od portfeli tradycyjnych, z których korzystamy na co dzień, w portfelach kryptowalutowych tak naprawdę nie ma naszych środków. W rzeczywistości nasze monety (lub tokeny) wchodzą w skład systemu
blockchain jako dane, a portfele są środkiem uzyskiwania dostępu do nich.
Technicznie rzecz biorąc, większość portfeli kryptowalutowych jest w stanie wygenerować jedną lub więcej par
kluczy jawnych i poufnych. Klucz jawny służy do generowania adresów portfela, które są potrzebne do odbioru płatności. Klucze poufne służą natomiast do tworzenia podpisów cyfrowych i weryfikowania transakcji (kluczy poufnych nie należy nikomu pod żadnym pozorem podawać).
Są trzy główne grupy
portfeli kryptowalutowych: portfele programowe, sprzętowe i
papierowe. Jednak w zależności od sposobu działania można je również definiować jako portfele gorące lub zimne. Portfele gorące to portfele, które są w jakiś sposób połączone z Internetem, a zatem bardziej podatne na ataki hakerskie. Portfele zimne to portfele, które generują klucze bez połączenia z Internetem, co oznacza, że są wysoce odporne na cyberataki.
Najczęściej spotykane rodzaje portfeli programowych to portfele przeglądarkowe, portfele stacjonarne i portfele mobilne.
Portfel przeglądarkowy: składa się z interfejsu przeglądarkowego, którego nie trzeba pobierać ani instalować. Jest to wygodniejsze, ale i bardziej niebezpieczne, ponieważ kluczami poufnymi zwykle zawiadują podmioty zewnętrzne.
Portfel stacjonarny: oprogramowanie, które można pobrać i uruchomić lokalnie. Mniej wygodny niż portfele przeglądarkowe, ale bardziej bezpieczny, ponieważ klucze poufne są zapisane lokalnie i administrują nimi użytkownicy. Z portfeli stacjonarnych należy korzystać tylko na komputerach, które są czyste (bez wirusów ani złośliwego oprogramowania).
Portfel mobilny: przypominają portfele stacjonarne, ale są zaprojektowane specjalnie na smartfony. Dzięki zastosowaniu kodów QR stanowią wygodną alternatywę do wysyłania i odbierania kryptowalut. Sztandarowym przykładem mobilnego portfela kryptowalutowego jest
Trust Wallet.
Portfele sprzętowe składają się z urządzeń fizycznych, które generują i trzymają klucze bez połączenia z Internetem, w związku z czym należą do kategorii portfeli sprzętowych. Klucze powstają zwykle na podstawie algorytmów do generowania liczb losowych (RNG) i są zapisane na samym urządzeniu (i nigdzie indziej). Pomimo mniejszej wygody ze względu na ograniczoną dostępność portfele sprzętowe uchodzą za jedną z najbezpieczniejszych alternatyw do „trzymania” i obsługi kryptowalut. Na giełdzie
DEX Binance można sobie jednak podłączyć portfel sprzętowy bezpośrednio do interfejsu handlowego, nie ryzykując kluczami poufnymi.
Portfel papierowy składa się z karteczki z adresem w sieci blockchain i odpowiadającym mu kluczem poufnym. Klucze są zwykle drukowane jako długie ciągi cyfr i liter wraz z kodami QR, które można zeskanować w celu realizacji transakcji kryptowalutowych. Jeżeli portfele papierowe służą do generowania kluczy w trybie offline, można je również uznać za portfele zimne. Odradza się jednak ich stosowanie, ponieważ mają wiele wad i wiążą się z potencjalnym ryzykiem dla użytkowników, którzy nie mają wiedzy technicznej.