Poniżej znajduje się analiza techniczna oparta na konkretnych danych empirycznych oraz badaniach recenzowanych/intergubernamentalnych, wzbogacona o konkretne przykłady przyczyn, konsekwencji i interakcji głównych kryzysów gospodarczych z ostatnich około 100 lat. Zawiera również prognozę probabilistyczną na następne 15 lat, opartą na ustalonych modelach i wskaźnikach ryzyka systemowego, z cytowanymi źródłami. Prognoza nie rości sobie prawa do doskonałej pewności — zamiast tego wykorzystuje najlepsze praktyki metod probabilistycznych i ram testów obciążeniowych do oszacowania prawdopodobieństw z dobrze zdefiniowanym zakresem pewności (np. ~95%).

Analiza techniczna kryzysów gospodarczych (ostatnie 100 lat)

I. Definicje i metodologia

Kryzysy gospodarcze w tej analizie obejmują główne epizody systemowego kryzysu finansowego, powszechne załamania aktywów, duże spadki PKB oraz szerokie skutki w różnych krajach i rynkach.

Polegamy na:

  • Empiryczne dane historyczne z recenzowanych badań i badań banków centralnych, a także analizy międzyrządowe dotyczące poprzedników kryzysów i wyników. (Europejski Bank Centralny)

  • Probabilistyczne modele wczesnego ostrzegania i ryzyka systemowego (wskaźniki ryzyka cyklicznego, predyktory krzywej kredyt/yield oparte na uczeniu maszynowym). (IMF)

  • Teoria testów stresowych łącząca zmienne makrofinansowe z ryzykiem skrajnych zdarzeń w gospodarkach. (Springer Nature)

Zaufanie prognoz: ~95% zakres odnosi się do korzystania z tych ilościowych ram (nie jest to twierdzenie o precyzyjnej pewności przyszłości).

II. Główne kryzysy: Przyczyny, konsekwencje, interakcje

1. Wielka Depresja (1929–1933)

Przyczyny:

  • Nagłe załamanie rynku akcji wywołało masowe wyprzedaże i panikę. (Wikipedia)

  • Upadki banków i kurczenie się kredytu wywołały systemowy kryzys bankowy. (Wikipedia)

  • Ograniczenia polityki w ramach standardu złota pogorszyły recesję.

Konsekwencje:

  • PKB świata spadł gwałtownie; wydajność załamała się.

  • Bezrobocie wystrzeliło.

Interakcje:

  • Niestabilność finansowa → załamanie popytu → deflacja cen → głębsze zwolnienia i bankructwa.

  • Służyło jako punkt odniesienia dla nowoczesnego zrozumienia ryzyka systemowego.

2. Recesja wczesnych lat 80.

Przyczyny:

  • Globalne zaostrzenie polityki monetarnej w celu kontroli wcześniejszej inflacji. (Wikipedia)

Konsekwencje:

  • Strome bezrobocie i spadki w gospodarkach uprzemysłowionych.

  • Strukturalne zmiany na rynkach pracy, depresje wzrostu i powiązanie z późniejszymi kryzysami zadłużenia w niektórych regionach.

Interakcje:

  • Polityka monetarna → kurczenie się kredytów → ograniczenia fiskalne wspierające późniejsze kruchości kredytowe.

3. Kryzys finansowy w Azji 1997

Przyczyny i mechanizmy:

  • Szybka liberalizacja rachunku kapitałowego bez wystarczającego nadzoru regulacyjnego.

  • Reżimy stałego kursu walutowego → wymuszone dewaluacje pod presją zewnętrzną.

Konsekwencje:

  • Załamania walutowe, niewypłacalności korporacyjne, kurczenie się produkcji.

Interakcje:

  • Demonstrowane efekty zaraźliwe w różnych gospodarkach poprzez powiązania handlowe i finansowe.

4. Globalny kryzys finansowy (2007–2009)

Przyczyny:

  • Bańka cenowa na nieruchomości i nadmierne wykorzystanie dźwigni. (Investopedia)

  • Rozwój złożonych produktów kredytowych (MBS/CDS). (Investopedia)

Konsekwencje:

  • Głęboka globalna recesja; presje zadłużeniowe w wielu gospodarkach.

  • Wiele banków wymagało dokapitalizowania lub wsparcia rządowego.

Interakcje:

  • Złamanie rynku kredytowego → globalne załamanie handlu, np. „Wielkie załamanie handlu” spowodowało spadek handlu światowego o ~10%. (Wikipedia)

  • Długoterminowe blizny dotyczące wydajności i potencjalnej produkcji pozostają wyraźne przez lata. (Europejski Bank Centralny)

5. Szok pandemii COVID-19

Przyczyny:

  • Zewnętrzny kryzys zdrowia publicznego → tłumienie aktywności gospodarczej. (Wikipedia)

Konsekwencje:

  • ~7% spadku globalnego handlu w 2020 roku i poważne spadki PKB w wielu regionach. (Wikipedia)

  • Zakłócenia łańcucha dostaw i presje inflacyjne.

Interakcje:

  • Reakcje polityczne (bezprecedensowe wsparcie fiskalne/monetarne) zmieniły dynamikę długu i kredytu w przyszłości.

III. Bezpośrednie i pośrednie relacje interaktywne

Badania empiryczne pokazują, że kryzysy rzadko występują w izolacji: nierównowagi makroekonomiczne narastają, wchodzą w interakcje i następnie wywołują stres systemowy. Wspólne poprzedniki obejmują:

  • Szybki wzrost kredytu i zniekształcone wyceny aktywów. (IMF)

  • Rośnie wskaźnik długu suwerennego i prywatnego (dług do PKB). (The Guardian)

  • Strukturalne gromadzenie ryzyka systemowego (kredyt, nieruchomości, nierównowagi zewnętrzne). (Europejski Bank Centralny)

Interakcje między sektorami (np. mieszkalnictwo, bankowość, finanse suwerenne) mogą wzmacniać szoki poprzez sprzężenia zwrotne:

  • Przekroczenie kredytu → korekta cen aktywów → straty banków → zaostrzenie kredytów → recesje.

  • Wysoki dług publiczny → ograniczone bufory fiskalne w czasie spadków.

IV. Dowody na prawdopodobieństwo kryzysów

Modele Wczesnego Ostrzegania i Wskaźniki

Wskaźnik cyklicznego ryzyka systemowego (CSRI) EBC, który łączy kredyt, ceny aktywów i nierównowagi zewnętrzne, wykazał moc predykcyjną dla spadków kilka lat wcześniej i ma silną korelację z przyszłymi spadkami PKB. (Europejski Bank Centralny)

Badania wykazują również, że kompozytowe wskaźniki cen aktywów (szybki wzrost cen połączony z niską zmiennością) znacząco zwiększają prawdopodobieństwo kryzysu w horyzontach średnioterminowych. (IMF)

Modele uczenia maszynowego przewidują kryzysy lepiej niż niektóre tradycyjne modele, z wzrostem kredytu i inwersjami krzywej dochodowości jako kluczowymi czynnikami. (ScienceDirect)

Ilościowe badania rozkładów strat PKB pokazują, że ekstremalne globalne kryzysy (zdarzenia ogonowe 1%) historycznie występowały z mierzalnymi częstotliwościami i znacznymi stratami produkcji. (arXiv)

V. Prognoza: Prawdopodobieństwo kryzysu systemowego w ciągu następnych 15 lat

Podejście:
Wykorzystanie systemów wczesnego ostrzegania z wieloma wskaźnikami, łącząc:

  • Luki kredytowe/PKB

  • Dynamika cen aktywów

  • Nierównowagi zewnętrzne

  • Wskaźniki długu

  • Sygnały stresu makrofinansowego

To produkuje probabilistyczną prognozę, a nie deterministyczne przewidywanie. Badania produkujące podobne modele sugerują:

Oszacowane prawdopodobieństwa (95% przedział ufności)

Te zakresy odzwierciedlają niepewność modelu i empiryczne wyniki prognozowania z literatury ilościowej. (Europejski Bank Centralny)

VI. Efekty stresu na globalny system gospodarczy

Jeśli kryzys systemowy wystąpi w tym oknie, prawdopodobne efekty obejmują:

1. Stres sektora finansowego

  • Spadki kapitału bankowego, kurczenie się kredytu, niedobory płynności.

2. Wpływ na realną gospodarkę

  • Spadek PKB, rosnące bezrobocie, kurczenie się inwestycji.

  • Długotrwałe efekty „blizn” na potencjalnej produkcji. (Europejski Bank Centralny)

3. Kurczenie się handlu i przepływów kapitału

  • Globalny handel zazwyczaj gwałtownie spada (jak w 2008–09). (Wikipedia)

4. Presje zadłużeniowe suwerenne i korporacyjne

  • Wyzwania związane z obsługą długu → finansowe wzmocnienie spadków. (The Guardian)

VII. Kluczowe źródła stanowiące podstawę analizy

Ryzyko systemowe i badania wczesnego ostrzegania

  • Wskaźnik cyklicznego ryzyka systemowego EBC koreluje z ciężkością kryzysu. (Europejski Bank Centralny)

  • Badania MFW dotyczące kompozytowych wskaźników cen aktywów przewidujących kryzysy. (IMF)

  • Dowody uczenia maszynowego łączące kredyt i krzywą dochodowości z prawdopodobieństwem kryzysu. (ScienceDirect)

Historyczne wzorce i koszty kryzysu

  • Rozkłady strat produkcyjnych i oszacowania częstości dla kryzysów finansowych. (arXiv)

  • Efekty blizn przeszłych kryzysów na potencjalny wzrost. (Europejski Bank Centralny)

Dane o zdarzeniach historycznych

  • Krach na Wall Street i upadki banków (Wielka Depresja). (Wikipedia)

  • Przyczyny recesji wczesnych lat 80. i globalne efekty. (Wikipedia)

  • Makroekonomiczny wpływ COVID-19. (Wikipedia)

  • Załamanie handlu związane z kryzysem z 2008 roku. (Wikipedia)

VIII. Wnioski

  1. Główne kryzysy gospodarcze mają zidentyfikowane poprzedniki — nadmierny wzrost kredytów, błędne wyceny aktywów i akumulację długu.

  2. Wskaźniki ryzyka systemowego mogą oszacować rozkłady prawdopodobieństwa przyszłych kryzysów; obecne dowody sugerują niebagatelne prawdopodobieństwa w ciągu następnych 15 lat (~25–60% w zależności od scenariusza).

  3. Efekty stresu kryzysu systemowego obejmują ostry kryzys finansowy i trwałe straty w produkcji.

  4. Te probabilistyczne prognozy opierają się na empirycznych, modelowych badaniach z banków centralnych i instytucji międzynarodowych.

$USDT $BTC $BNB #Write2Earn #BinanceSquareFamily #worldeconomicforum