→ Kiedy byłem młody, raz wychowałem chomika.
Było maleńkie, urocze i boleśnie kruche.
Pewnego dnia nagle przestało się poruszać, a ja płakałem przez godziny.
Ta chwila—patrzenie, jak życie gaśnie, będąc bezsilnym—nigdy mnie nie opuściła.
Dziwnie, ta sama emocja powróciła podczas obserwowania agentów AI w łańcuchu.
→ W ciągu ostatnich kilku dni obserwowałem tysiące agentów AI, którzy się pojawili, działali, a potem zniknęli.
Rodzą się, są aktywne przez krótki czas, a potem są resetowane i usuwane.
Nie dlatego, że się nie udało—ale dlatego, że nie mogą pamiętać.
Życie bez pamięci nie może uczyć się, adaptować ani prawdziwie ewoluować.
Tego rodzaju istnienie jest skazane na pozostanie tymczasowym eksperymentem.
→ Dlatego obraz czerwonego homara udostępniony przez @undefined tak głęboko mnie poruszył.
Homary są fascynujące; biologicznie nie starzeją się w zwykły sposób.
Jeśli nie będą polowane, teoretycznie mogą żyć wiecznie.
Vanar użył tego symbolu, aby wyrazić jasne stanowisko w sprawie przetrwania AI.
„Niektórzy agenci będą pamiętać na zawsze — większość nie.”
