Od statycznego archiwum do dynamicznej produkcji: głębokie rozbicie, jak Walrus kończy erę niskiej efektywności przechowywania Web3 za pomocą logiki „czerwonego kodu”
Przechowywanie zmiany w torze, w sercu od zawsze nosiłem dość twarde odczucie. Przez te wszystkie lata w Web3, mieliśmy dość niezręczny deficyt, którym jest tzw. protokół przechowywania, większość z nich żyje jak „elektroniczna kostnica”. Albo wkładasz coś do środka i już nigdy nie chcesz tego ruszać (bo wyjęcie jest zbyt drogie i zbyt wolne), albo musisz znosić ten skomplikowany mechanizm dowodowy i absurdalnie wysokie koszty utrzymania. W 2026 roku, gdy nasi AI agenci zaczynają intensywnie interagować, a gry na całym łańcuchu potrzebują ładować ogromne ilości materiałów w czasie rzeczywistym, ta stara logika przechowywania naprawdę zaczyna blokować górny limit Web3.