Większość systemów traktuje weryfikację jak pamięć. Przejdź kontrolę raz, zdobądź pieczątkę i idź dalej. To tam rzeczy cicho się psują. Role się zmieniają, konteksty przesuwają, a stare zatwierdzenia wciąż podróżują naprzód, jakby nic się nie stało. „Zweryfikowane” staje się historyczne, a nie faktyczne.
Zmierzch nie działa w ten sposób. Weryfikacja nie jest czymś, co nosisz — to coś, czego system wymaga w dokładnym momencie, gdy stan próbuje się zmienić. Każda zmiana zadaje to samo pytanie w czasie rzeczywistym: czy ten identyfikator nadal spełnia zasady w tej chwili? Jeśli nie, nic się nie rusza. Brak dziedziczonego zaufania. Brak pozostałych uprawnień.
Ta surowość nie jest filozoficzna. Jest praktyczna. Ponieważ retroaktywne porządkowanie — odwracanie złych transferów, rozwiązywanie niepowodzeń w zgodności — jest zawsze droższe niż zatrzymanie błędu na krawędzi. Zmierzch wybiera egzekucję zamiast przebaczenia, a dla systemów instytucjonalnych to jedyny rozsądny domyślny wybór.
DUSK
0.1154
+11.71%