Myślę, że jednym z mądrzejszych pomysłów w protokole Fabric jest to, że nie traktuje całej aktywności jako równej. W białej księdze, Fabric modeluje sieć jako graf między robotami a użytkownikami, a następnie ocenia każdy robot za pomocą Hybrydowej Wartości Grafu, która jest połączeniem zweryfikowanej aktywności i przychodu. Na początku aktywność ma większe znaczenie. W miarę dojrzewania sieci, przychód staje się ważniejszy.
To ma znaczenie dla samozatrudnienia. Jeśli robot próbuje sfałszować popyt, tworząc własnych fałszywych użytkowników, Fabric mówi, że te konta tworzą odłączony "graf wyspy" z minimalną centralnością, więc HGV robota pozostaje nieznaczne, a atak staje się nieopłacalny.
Co mi się tu podoba, to logika. Fabric nie twierdzi, że oszustwo staje się niemożliwe. Sprawia, że system nagród dba o rzeczywiste połączenia sieciowe, a nie tylko o fałszywy wolumen wewnątrz zamkniętej pętli. Mówiąc prosto, jeśli nikt rzeczywisty nie jest połączony z twoją aktywnością, sieć traktuje to jak szum.