Większość rozmów o portfelach w kryptowalutach kończy się na przechowywaniu. To naprawdę nie pasuje do protokołu Fabric.
W modelu Fabric portfel robota jest bliższy działającemu kontu. Musi odbierać płatności, opłacać obliczenia, konserwację i ubezpieczenie, oraz rozliczać kontrakty na łańcuchu. Fabric łączy również ten portfel z tożsamością, aby sieć mogła śledzić, czym jest robot, kto nim zarządza, jakie ma uprawnienia i jak radził sobie z czasem.
Dlatego nie postrzegam robo tylko jako tokena płatniczego w tym projekcie. Fabric twierdzi, że robo jest używane do opłat sieciowych związanych z płatnościami, tożsamością i weryfikacją, a protokół ma zostać uruchomiony na bazie przed przejściem do własnego L 1 w miarę wzrostu adopcji.
Co mnie wyróżnia, to sposób przedstawienia. Portfel to nie tylko miejsce, w którym przechowuje się wartość. To część tego, jak maszyna staje się wystarczająco czytelna, aby działać, otrzymywać wynagrodzenie i być zaufana w sieci. Dla mnie to znacznie ciekawszy pomysł niż prosta historia płatności.