Przez wiele lat branża kryptograficzna traktowała opłaty za gaz jako "konieczne niedogodności" — małą opłatę drogową, którą trzeba zaakceptować dla decentralizacji. Wszyscy przyzwyczaili się do tego ustawienia, postrzegając je jako podstawową strukturę i zasady blockchaina.
Ale prawdziwy problem być może nigdy nie tkwił w samych opłatach, lecz w tym: dlaczego to użytkownicy muszą nimi zarządzać?
Fogo pozwala użytkownikom na opłacanie opłat za pomocą tokenów SPL, bez obowiązku korzystania z natywnych tokenów, co jest nie tylko optymalizacją doświadczenia użytkownika. W rzeczywistości wyzwał to długoletnie domniemanie w blockchainie: każdy użytkownik musi bezpośrednio stawić czoła i zrozumieć wewnętrzne mechanizmy ekonomiczne sieci.
Niewidoczne obciążenie związane z tokenem Gas.
Na większości publicznych łańcuchów przed wykonaniem jakiejkolwiek operacji musisz posiadać rodzimy token.
Nie dlatego, że uznajesz jego wartość.
Nie dlatego, że chcesz w niego inwestować.
Ale dlatego, że bez niego transakcja się nie uda.
Ten projekt przynosi ciągły psychiczny stres:
Należy stale monitorować saldo.
Należy doładować z góry.
Gdy saldo jest niewystarczające, transakcja zostaje natychmiast przerwana.
Ten rodzaj „twardego przerywania” to najgłębszy punkt pamięci użytkownika. Nawet jeśli technologia podstawowa jest stabilna i niezawodna, doświadczenie wydaje się kruche — system nie ma powoli problemów, ale nagle się zatrzymuje.
Z biegiem czasu mechanizm ten tworzy niewidzialny mechanizm selekcji. Faworyzuje on tych, którzy są zaznajomieni z procesami kryptograficznymi, a jednocześnie cicho zniechęca tych, którzy po prostu chcą „normalnie używać produktu”.
Sprawić, aby opłaty były „niewidoczne”, a nie „darmowe”.
Fogo nie twierdzi, że opłaty znikną. To jest nierealne.
To, co robi, to przenosi tarcie na inne poziomy.
Gdy użytkownicy mogą płacić opłaty za pomocą SPL tokenów, które już posiadają (na przykład stablecoinów lub tokenów aplikacyjnych), sieć nie zmusza cię już do kupowania rodzimych tokenów, aby zacząć korzystać z produktu.
Doświadczenie użytkownika zmienia się z:
„Najpierw kup tokeny Gas, aby móc uczestniczyć.”
Zamienia się w:
„Używaj produktu bezpośrednio za pomocą aktywów, które już posiadasz.”
Opłaty podstawowe nadal istnieją, ale są zarządzane przez Paymastera i operatorów infrastruktury w tle. To oni odpowiadają za zarządzanie zapotrzebowaniem na rodzimy FOGO i w razie potrzeby konwertują tokeny SPL, które użytkownicy płacą, na aktywa opłat wymagane przez sieć.
Gas nie zniknął.
Został jedynie zniekształcony.
Od „obciążenia użytkownika” do „profesjonalnej infrastruktury”.
Ta zmiana zasadniczo zmienia, kto ponosi złożoność.
W tradycyjnym modelu każdy użytkownik jest jak mały operator, który musi samodzielnie zarządzać opłatami, monitorować saldo i zapewniać płynność transakcji.
A w projekcie Fogo ta odpowiedzialność została przeniesiona na poziom profesjonalny:
Paymaster odpowiada za zarządzanie kosztami podstawowymi.
Aplikacja może zdecydować, czy subwencjonować opłaty.
Można wybierać wycenę w stablecoinach.
Można oferować zwroty dla użytkowników o wysokiej częstotliwości.
Można absorbować koszty, optymalizując doświadczenia nowych użytkowników.
Opłaty nie są już tylko przymusowymi zasadami na poziomie protokołu, ale stają się strategią produktu, którą można projektować i optymalizować na poziomie aplikacji.
To bardziej przypomina sposób działania dojrzałych branż cyfrowych. Dostawcy usług decydują o logice wyceny, użytkownicy muszą jedynie ocenić, czy doświadczenie jest warte.
Bardziej uczciwa struktura ekonomiczna tokenów.
Istnieje również głębsza logika ekonomiczna.
Gdy sieć zmusza wszystkich użytkowników do posiadania tokenów Gas, w rzeczywistości tworzy to rodzaj „biernego posiadania”. Wiele osób posiada rodzimą aktywę, nie dlatego, że wierzy w wartość sieci, ale dlatego, że musi ją posiadać.
Ta potrzeba jest krucha. Gdy pojawią się alternatywne ścieżki, szybko zniknie.
Jeśli Fogo naprawdę przeniesie większość codziennych działań na model płatności tokenami SPL, to posiadacze rodzimych FOGO prawdopodobnie skoncentrują się głównie na:
Weryfikator
Operatorzy infrastruktury
Długoterminowi budowniczowie
To sprawi, że struktura posiadania tokenów będzie bardziej zbliżona do rzeczywistych potrzeb użytkowania, a nie do przymusowego posiadania.
To niekoniecznie jest naturalnie lepsze, ale jest bardziej uczciwe.
Abstrakcja nie oznacza braku kosztów.
Oczywiście, ten projekt nie jest pozbawiony wyzwań:
Subwencjonowanie kosztów aplikacji może wprowadzić ryzyko nadużyć.
Wsparcie dla wielu tokenów wprowadzi problemy z wyceną i zarządzaniem ryzykiem.
Jeśli Paymaster jest zbyt skoncentrowany, może powstać nowa ukryta bariera.
Kluczowe jest to, że tarcie nie zniknęło, a jedynie zostało przeniesione na bardziej profesjonalny i konkurencyjny poziom.
Zamiast pozwalać milionom użytkowników ponosić drobne, ale częste ryzyko niepowodzenia, lepiej jest, aby nieliczni profesjonalni uczestnicy zarządzali złożonością.
Prawdziwym celem: sprawić, aby infrastruktura była niewidoczna
Może najważniejsze do przemyślenia jest idea, która za tym stoi.
Kiedy korzystamy z internetu, nie myślimy o protokole TCP/IP. Podczas płatności kartą nie badamy systemu rozliczeń. Dojrzała infrastruktura często jest „niewidoczna” — nie dlatego, że nie istnieje, ale dlatego, że nie wymaga uwagi.
Fogo wydaje się dążyć do tego samego stanu.
Celem nie jest, aby opłaty były darmowe.
Chodzi o to, aby nie stały się one odpowiedzialnością użytkowników.
Jeśli ta ścieżka odniesie sukces, prawdziwe zwycięstwo nie będzie tylko wyższym TPS i niższymi kosztami, ale jedną prostą rzeczą:
Użytkownicy korzystający z produktu w sieci nie muszą już wielokrotnie potwierdzać —
„Czy mam jeszcze Gas?”
Nie dlatego, że Gas zniknął.
Ale dlatego, że zarządzanie nim nie jest już twoją pracą.
