Wszyscy analizują Fogo z perspektywy handlowca. Mnie bardziej interesuje, co to robi z zachętami dla budowniczych.
Gdy łańcuch opiera się na dyscyplinie wydajności, cicho zmienia to sposób, w jaki deweloperzy projektują produkty. Przestajesz nadmiernie inżynierować wokół nieprzewidywalnej latencji. Przestajesz dodawać defensywne bufory dla niespójnej inkluzji. Możesz założyć węższe cykle wykonawcze — a to założenie odblokowuje różną logikę aplikacji.
To ma znaczenie dla silników pochodnych, dynamicznych systemów zabezpieczeń i reaktywnych strategii, które zależą od szybkich aktualizacji stanu. Na wolniejszych lub bardziej zmiennych sieciach, deweloperzy rekompensują to konserwatywnymi progami. W stabilnych, niskowariancjowych środowiskach mogą projektować bliżej zachowań w czasie rzeczywistym.
To nie tylko poprawia UX. Zmienia modelowanie ryzyka.
Jeśli Fogo może konsekwentnie zapewnić wąski pas wykonania — nie tylko szybkie bloki, ale przewidywalne zachowanie — daje to budowniczym pewność, aby zaostrzyć swoje parametry. Węższe parametry oznaczają większą efektywność kapitałową. Większa efektywność kapitałowa oznacza głębsze rynki.
Tak więc, korzyści to nie tylko szybsze transakcje. To mądrzejszy projekt protokołu umożliwiony przez infrastrukturę, która działa jak zegar.
To zupełnie inny rodzaj przewagi.
