Zauważyłem problem po raz pierwszy, gdy próbowałem pozwolić agentowi AI na zrównoważenie portfela w łańcuchu. Wykonał transakcję doskonale. Potem zapomniał, dlaczego to zrobił.
To brzmi nieznacznie, dopóki tego nie rozszerzysz. Większość blockchainów finalizuje transakcje w mniej niż sekundę, niektóre w około 400 milisekund, i chwalą się przepustowością w dziesiątkach tysięcy na sekundę. Imponujące liczby. Ale potwierdzają stan, a nie kontekst. Agent może działać szybko, ale każde działanie istnieje w izolacji. Brak pamięci o wcześniejszym zamiarze, brak zorganizowanego przypomnienia historii użytkownika poza surowymi dziennikami.
Zrozumienie tego pomaga wyjaśnić koszt zapominania.
W gospodarce agentów ciągłość ma większe znaczenie niż prędkość. Jeśli autonomiczny agent handlowy obsługuje 5,000 interakcji dziennie, co jest realistyczne dla aktywnych botów DeFi w tej chwili, odbudowa kontekstu z fragmentarycznych danych staje się kosztowna. Nie tylko obliczeniowo, ale i architektonicznie. Programiści kończą na budowaniu warstw pamięci off-chain. To dodaje opóźnienia. Dodaje założenia dotyczące zaufania. Cicho re-centralizuje inteligencję.
To, co mnie uderzyło w VanarChain, to to, że traktuje trwały kontekst jako część fundamentu, a nie dodatek. Zorganizowana pamięć przez Neutron i warstwy rozumowania, takie jak Kayon, mają na celu utrzymanie interpretacji bliżej rozliczenia. Na powierzchni transakcje nadal potwierdzają regularnie. Pod spodem istnieje próba zachowania tekstury w czasie.
Wczesne oznaki sugerują, że to zmienia sposób projektowania przepływów pracy agentów. Mimo to, jeśli wydajność pogarsza się pod stałym obciążeniem, obietnica osłabia się. Ale jeśli się utrzyma, łańcuchy, które pamiętają, przetrwają dłużej niż łańcuchy, które tylko wykonują.
