Indeks inwentarza Vanar.
Klejnot Virtua 3.
Przedmiot 7841 — “Ograniczony Zrzut (tymczasowy)”
Prawie go usunąłem.
Ten tag miał wygasnąć po zakończeniu kampanii. Północ, archiwum, koniec. Zamiast tego wciąż się pojawiał. Podgląd handlu tutaj. Miejsce postępu gier Vanar VGN tam. Quest poboczny Virtua rozwiązujący logikę cenową, która nigdy nie miała zobaczyć tego zasobu ponownie.
Nic się nie zacięło.
Stan Vanar zaawansowany.
Zamknięcie finalne.
A przedmiot rozwiązał się, jakby zawsze należał.
W wewnętrznym, trwałym wirtualnym środowisku Vanar, inwentarz nie wygasa społecznie. Dowody sesji wciąż się do niego odnoszą. Logika VGN wciąż go zlicza. Uregulowanie gospodarki gier na żywo wciąż wplata go w matematykę nagród długo po tym, jak kalendarz zapomni.
Oznaczyłem to jako bałagan. Dziedziczny ciężar. Cokolwiek.
Potem znowu trafiło do puli nagród.
Wciąż kwalifikowalne.
Wciąż przenośne przez warstwę zasobów międzygrupowych.
Wciąż wywoływalne w ramach sesji Vanar, które nie pytają, czy “tymczasowy” był obietnicą czy zasadą.
Kilka tygodni później krzywa bilansu się wygina. Lekko. Wystarczająco.
Nie inflacja.
Nie nadużycie.
Po prostu tymczasowy obiekt, który nigdy nie opuścił stanu Vanar.
Ktoś przewija do oryginalnego dokumentu zrzutu. Znacznik czasu wydaje się wystarczająco stary, aby być nieszkodliwy.
Zasób nie.
Wciąż rozwiązuje się wewnątrz klejnotu.
