Ponieważ „szybszy” w kryptowalutach to słowo-walizka. Ludzie wkładają do niego różne rzeczy – kadencję bloków, prędkość potwierdzeń, jak szybko twoja wymiana wydaje się „zakończona”, jak łańcuch zachowuje się, gdy jest zajęty – a potem zamykają to i udają, że to jedna czysta metryka. Sztuczka polega na tym, że możesz sprawić, by prawie każdy łańcuch wyglądał heroicznie, jeśli masz możliwość wyboru, co trafi do walizki.
Numer nagłówkowy Fogo zazwyczaj pojawia się obok innego numeru, który jest łatwiejszy do uchwycenia: 40 milisekund. Relacje z projektu i uruchomienia wielokrotnie przedstawiają Fogo w kontekście „bloków 40 ms”, a następnie łączą to z twierdzeniem „do 18 razy szybciej”.
Czy więc to twierdzenie jest fałszywe?
Nie w prostym sensie „wymyślili to”. Fogo naprawdę publicznie przywiązuje się do idei ekstremalnie krótkich czasów bloków, a „do” daje im przestrzeń do opisania najlepszego scenariusza bez obiecywania, że będziesz żył w tym najlepszym przypadku każdego dnia.
Ale czy to twierdzenie jest czyste? Czy to rodzaj porównania, które można wziąć dosłownie?
Wtedy zaczyna się chwiać.
Dokumentacja dewelopera Solany mówi o slotach (rytm, w jakim produkcja bloków ma miejsce), które są skonfigurowane na ~400ms, z pewnym wahaniem. Jeśli wykonasz prostą matematykę, którą większość czytelników zakłada, że zaprasza się do zrobienia – 40ms w porównaniu do 400ms – otrzymujesz 10x, a nie 18x.
Jak więc ludzie kończą mówiąc 18x?
Istnieje kilka doskonale legalnych sposobów, aby tam dotrzeć, nie pisząc nic technicznie „złego”. Możesz porównywać do wolniejszego końca zakresu wahań Solany. Możesz porównać cel przypominający laboratorium do średniej w rzeczywistym świecie. Możesz cicho przesunąć znaczenie „szybszy” z „częstotliwości slotów” na „doświadczenie potwierdzenia”. Albo możesz po prostu pozwolić, aby „do” wykonało swoją pracę: sygnalizuje maksimum, a nie typowy wynik.
Dlatego to twierdzenie tak dobrze się rozprzestrzenia. Nie jest przypisane do jednej metody pomiaru, więc trudno je ustalić i obalić.
Częścią, która jest bardziej interesująca, jest to, jak Fogo stara się uczynić 40ms wiarygodnym w pierwszej kolejności.
Większość łańcuchów napotyka nudny, nieunikniony limit: odległość. Konsensus to wiadomości latające między walidatorami, a wiadomości muszą podróżować przez światłowody na całych kontynentach. Możesz napisać najszybsze oprogramowanie na świecie i wciąż przegrać z fizyką, jeśli Twoje kluczowe węzły są daleko od siebie.
Fogo nie udaje, że ten problem nie istnieje. Skupia się na rozwiązaniu, które jest proste: trzymaj krytycznych walidatorów konsensusu blisko siebie.
W architekturze Fogo materiały, walidatorzy są grupowani w geograficzne „strefy”, a idealna wersja strefy jest opisana jako pojedyncze centrum danych – wystarczająco blisko, aby latencja sieci była mała i przewidywalna. Całym celem jest szybkie przesyłanie wiadomości konsensusu, aby bloki poniżej 100 ms nie były fantazją.
To jest część, której większość cytatów „18x” nie wspomina. Fogo nie mówi: „pokonaliśmy Solanę, grając w tę samą grę na tym samym boisku.” Próbuje wygrać, zmniejszając pole.
I to zmienia to, co naprawdę oznacza porównanie.
Jeśli sieć uzyskuje niską latencję, zachęcając do współlokacji i ściślejszych ograniczeń operacyjnych, nie porównujesz tylko jakości oprogramowania. Porównujesz kompromisy.
To jak porównywanie dwóch usług dostawczych, gdzie jedna mówi: „Jesteśmy 10 razy szybsze”, a potem zdajesz sobie sprawę, że ich kierowcy działają tylko w jednej dzielnicy, podczas gdy inna obsługuje całe miasto. Szybkość może być rzeczywista. Porównanie może wciąż być mylące.
Jest jeszcze jeden powód, dla którego „40ms bloków” nie przekłada się automatycznie na „czujesz się 18 razy szybciej”.
Użytkownicy nie doświadczają interwałów bloków bezpośrednio. Użytkownicy doświadczają:
jak szybko ich transakcja jest odbierana,
czy jest odrzucana lub opóźniana pod obciążeniem,
ile potwierdzeń czekają, zanim się zrelaksują,
czy infrastruktura, z której korzystają (RPC, relaye, walidatory), staje się wąskim gardłem.
Łańcuch może drukować mikroskopijne interwały bloków i wciąż dawać Ci przeciętne doświadczenie, jeśli sieć jest zatłoczona lub ścieżka transakcji jest chaotyczna. Dlatego poważne dyskusje na temat infrastruktury Solany koncentrują się na takich rzeczach jak zachowanie potwierdzenia/zaangażowania, a nie tylko na czasach slotów.
A Fogo jest wystarczająco wczesne, że najtrudniejszy test – stres, skoki zmienności, nieprzyjazny ruch – nie miał jeszcze lat, aby napisać prawdziwą reputację łańcucha.
Nawet w wczesnych relacjach z mainnetu widać różnicę między „czasem bloku” a „tym, co tak naprawdę dzieje się na łańcuchu.” Raporty wokół uruchomienia wspominały o blokach 40ms, ale także podawały liczby dotyczące wydajności dla wczesnych aplikacji, które są solidne, ale wcale nie bliskie rodzaju „zdmuchnij wszystko” obrazu mentalnego, które casualowi czytelnicy przypisują sloganowi.
Oto najludzkie, pozbawione hype'u odpowiedzi:
Jeśli ktoś usłyszy „18 razy szybciej niż Solana” i wyobraża sobie prostą obietnicę – każda akcja, którą podejmujesz, zostanie zrealizowana osiemnaście razy szybciej niż na Solanie, w tych samych warunkach, dla wszystkich na całym świecie – to nie jest sprawiedliwa interpretacja. To twierdzenie nie jest wystarczająco ściśle zdefiniowane, a podstawowe wybory projektowe (strefy, współlokacja, ograniczenia operacyjne) oznaczają, że to nie jest wyścig jabłek do jabłek.
Jeśli interpretujesz twierdzenie tak, jak chce tego drobny druk – w najlepszym przypadku, z topologią zaprojektowaną wokół stref o niskiej latencji, możemy uruchomić interwały bloków znacznie krótsze niż nominalna częstotliwość slotów Solany – to nie jest z natury fałszywe. Jest po prostu węższe niż brzmi slogan.
Co tak naprawdę mogłoby to rozstrzygnąć w sposób, któremu warto zaufać?
Nie więcej tweetów. Nie więcej mnożników.
Chciałbyś zobaczyć prawdziwe, nudne dowody w czasie: czy Fogo utrzymuje te niskie interwały bloków podczas intensywnego użytkowania? Czy latencja włączenia pozostaje niska, gdy bloki się zapełniają? Czy reorganizacje są rzadkie i jasno komunikowane? Czy strefy rozszerzają się w sposób, który nie cicho przekształca „decentralizacji” w mały klub współlokalizowanych operatorów?