Projektowanie infrastruktury blockchain wokół inteligencji maszynowej od pierwszego dnia jest bardziej skomplikowane, niż się często uważa. Wiele sieci zostało pierwotnie zoptymalizowanych pod kątem przepustowości, aktywności DeFi lub NFT, a teraz próbuje zintegrować AI poprzez zewnętrzne źródła danych, oprogramowanie pośredniczące lub odłączone warstwy rozumowania dodane później.
Moje spostrzeżenie jest takie, że Vanar podszedł do problemu z innego punktu wyjścia. Kierunek rozwoju sugeruje, że autonomiczne agenty były uważane za przyszłych uczestników korzystania z przestrzeni blokowej. To założenie wpływa na priorytety architektoniczne.
Praktyczna gotowość AI wymaga określonych możliwości: trwałej pamięci kontekstowej, zintegrowanego rozumowania, zautomatyzowanego wykonania z kontrolami bezpieczeństwa i stabilności rozliczeń przy skali. Same metryki wydajności są niewystarczające.
myNeutron ilustruje trwałość pamięci na poziomie infrastruktury, pozwalając agentom na zachowanie stanu bez zależności od fragmentowanego zewnętrznego przechowywania. Kayon wprowadza rozumowanie związane z weryfikowalną logiką na łańcuchu, wspierając przejrzystość i audytowalność wymaganą do procesów roboczych w przedsiębiorstwie. Flows umożliwia kontrolowane wykonanie, przekształcając analityczne wyniki w zarządzane działania na łańcuchu zamiast niekontrolowanej automatyzacji.
Ta perspektywa wyjaśnia, dlaczego wiele nowych inicjatyw Layer-1 wydaje się być niedopasowanych. Podstawowa infrastruktura jest obfita, ale infrastruktura dostosowana do modeli interakcji AI pozostaje ograniczona. Dodawanie inteligencji do ogólnych architektur wprowadza tarcia w warstwach koordynacyjnych.
Vanar unika złożoności modernizacji, dostosowując projekt systemu do oczekiwań dotyczących użytkowania napędzanego inteligencją od samego początku.
