Większość argumentów L1 jest obsesyjnie skupiona na TPS. Użytkownicy stablecoinów są obsesyjnie skupieni na jednej rzeczy: „Czy pieniądze dotarły?”
Przepływ USDT mówi prawdę. Większość transferów to kwoty poniżej 1 tys. dolarów. To nie jest spekulacyjna rotacja, to wynagrodzenia, przelewy, rozliczenia handlowe. Zachowanie pieniędzy w realnym świecie. A historycznie, łańcuch, który wygrywa ten segment, nie jest najbardziej zdecentralizowany ani kompozycyjny. To ten, w którym wysyłanie USDT wydaje się bezwysiłkowe.
Model USDT bez gazu Plasma odwraca gospodarkę opłat. Użytkownik przestaje być klientem. Opłaty przesuwają się w górę do portfeli, platform płatniczych, emitentów, a warstwa dystrybucji staje się prawdziwym nabywcą bloku. Tak właśnie skalowały sieci kart: konsumenci doświadczają „darmowości”, pośrednicy monetyzują wolumen.
W tym kontekście zakotwiczenie Bitcoina nie jest marketingiem, to zarządzanie ryzykiem. Gdy sponsorzy płacą, neutralność staje się cechą, której nie można udawać.
Plasma nie ściga innych EVM-ów. Przekształca to, kto finansuje rozliczenia i kto kontroluje dźwignię, gdy stablecoiny stają się codzienną infrastrukturą.
