Prawdziwe tarcie w regulowanej finansach nie polega na tym, "czy możemy zrobić prywatność", ale: jak przenieść wartość bez ogłaszania każdej strony przeciwnej, rozmiaru i czasu do całego rynku - jednocześnie udowadniając audytorom i regulatorom, że zasady zostały przestrzegane. Dziś większość ustawień wydaje się niezdarna: albo rejestrujesz wszystko i akceptujesz stałe wycieki informacji (wyprzedzanie, redukcja ryzyka, ryzyko reputacyjne), albo ukrywasz zbyt wiele i spędzasz swoje życie na odbudowie zaufania za pomocą zrzutów ekranu, plików PDF i list z wyjątkami.
Dlatego prywatność musi być zaprojektowana w systemie, a nie przyznawana w każdym przypadku. Wyjątki tworzą nierówne traktowanie, ręczne obciążenie i zachęty do kierowania działań w szare obszary. Jeśli Vanar chce być prawdziwą infrastrukturą dla gier, marek i aplikacji na dużą skalę, pytanie o prywatność staje się operacyjne: przewidywalne rozliczenie, selektywne ujawnienie i dowody zgodności, które nie wymagają masowej inwigilacji.
Rola VANRY jest tutaj prosta: opłaty za uruchomienie systemu, stawki, aby dostosować operatorów, zarządzanie, aby kierować kompromisami politycznymi. To działa dla instytucji i platform o dużym wolumenie, które potrzebują powtarzalnych procesów; nie udaje się, jeśli prywatność staje się "trybem", który użytkownicy mogą wykorzystywać, lub regulatorzy nie mogą wiarygodnie interpretować.
