Na rynku kryptowalut strach rzadko pochodzi z złych wiadomości. Pochodzi z czasu. Czasu bez odbicia. Czasu, w którym patrzysz na czerwone liczby na swoim ekranie. I czasu, w którym słyszysz to samo pytanie odbijające się wokół ciebie: „Co jeśli tym razem będzie inaczej?”
Zarządzanie strachem nie polega na eliminowaniu emocji. Chodzi o zrozumienie, czego się boisz – i gdzie ten strach leży w cyklu rynkowym.
1. Pierwszy Strach: „Co jeśli to jeszcze nie jest dno?”
Kiedy cena spada głęboko i przez długi czas, największym strachem nie jest utrata pieniędzy – to zakup zbyt wcześnie. NUPL (Net Unrealized Profit/Loss) doskonale odzwierciedla ten stan.
W przeszłych cyklach, gdy NUPL przechodził w negatywne terytorium, większość rynku wchodziła w fazę niezrealizowanych strat. Nie wszyscy sprzedali od razu, ale pewność cicho się erodowała. To, co ma znaczenie, to to: głębokie negatywne strefy NUPL zazwyczaj pojawiały się przed potwierdzeniem dołka, a nie po.
Ten strach jest czysto psychologiczny. Nie ma potwierdzenia, nie ma pewności — tylko ta sama myśl powtarzająca się: „A co jeśli spadnie jeszcze niżej?” Ci, którzy nie mogą znieść niepewności, pozostają na uboczu. Ci, którzy mogą znieść niejednoznaczność, zaczynają powoli budować pozycje.
2. Drugi strach: „Już jestem zbyt głęboko na czerwono”
Jeśli pierwszy strach to wątpliwość, to drugi to ból. Drawdown pokazuje, jak wiele szkód rynek wchłonął, podczas gdy SOPR ujawnia, czy uczestnicy sprzedają z zyskiem, czy stratą.
Gdy SOPR pozostaje poniżej 1, oznacza to, że większość sprzedaży odbywa się ze stratą. To już nie jest teoretyczny strach - to strach odzwierciedlony bezpośrednio w portfelach. Na tym etapie emocje zmieniają się od niepokoju do wyczerpania. Dominującym pragnieniem nie jest już optymalizacja, ale po prostu ucieczka.
Historycznie, głębokie drawdowny nie kończą się nagłą paniką, ale przedłużonym zmęczeniem. Ludzie sprzedają nie z powodu nowych złych wiadomości, ale dlatego, że nie mogą już znieść czekania.
Zarządzanie strachem tutaj nie polega na przewidywaniu dołka. Chodzi o wielkość pozycji. Przesadna pozycja zamienia normalną zmienność w kryzys psychologiczny.
3. Ostateczny strach: „Wszyscy sprzedają”
Gdy strach się rozprzestrzenia, staje się widoczny na łańcuchu.
Rośnie napływ na giełdy, co jednoznacznie sygnalizuje: monety są przenoszone na giełdy, aby je sprzedać.
Duże skoki napływu często pokrywają się z ostrymi spadkami, gdy tłum przestaje myśleć w kategoriach długoterminowej strategii i koncentruje się wyłącznie na ochronie kapitału. Paradoksalnie, presja sprzedażowa nie trwa wiecznie. Gdy większość przestraszonych uczestników sprzeda, podaż zaczyna się kurczyć.
Na tym etapie strach nie jest już indywidualny - staje się zbiorowy. I to często wtedy rynek zaczyna się stabilizować - nie dlatego, że pojawiają się dobre wiadomości, ale dlatego, że nie ma już nikogo, kto pilnie potrzebuje sprzedać.
🚀🚀🚀 Strach nigdy nie znika — tylko zmienia kształt. W krypto strach jest stały:
• Strach przed zakupem zbyt wcześnie
• Strach przed byciem głęboko pod wodą
• Strach przed sprzedażą w niewłaściwym czasie
Różnica między tymi, którzy przetrwają cykle, a tymi, którzy opuszczają rynek, nie polega na braku strachu, ale na umiejętności zrozumienia, skąd ten strach się bierze.
Wykresy nie usuwają strachu. Ale ujawniają, czy twój strach jest dzielony przez tłum.
A gdy strach staje się powszechny, przewaga często należy do tych, którzy pozostają cierpliwi ==> długo po tym, jak cierpliwość staje się niewygodna.
#Fualnguyen #LongTermAnalysis #LongTermInvestment
