Pieniądz papierowy nigdy nie miał być pieniędzmi.
To był paragon.
Wpłaciłeś złoto w banku.
Bank dał ci notę, która mówiła:
"Posiadacz tej noty może ją wymienić na X ilość złota."
To wszystko, czym był dolar. Bilet roszczeniowy.
Papier nie miał wartości.
Złoto w skarbcu miało.
Papier tylko ułatwiał jego przenoszenie.
Ten system działał przez wieki.
Każda główna waluta była w ten sposób wspierana.
Funt brytyjski.
Frank francuski.
Dolar amerykański.
Potem, powoli, rządy zdały sobie sprawę z czegoś:
Jeśli ludzie ufają papierowi,
nigdy nie przychodzą po złoto.
Więc drukowali więcej not, niż mieli złota.
Potem więcej.
Potem więcej.
Kiedy zbyt wiele osób zaczęło zadawać pytania,
zamknęli złoty okno.
To miało być tymczasowe.
55 lat później, dolar wciąż nie jest wspierany przez nic
oprócz zaufania. I to zaufanie kosztowało cię 97% twojej siły nabywczej.
Paragon stał się pieniędzmi.
Globalne pieniądze stały się oparte na zaufaniu.
A pieniądz stał się niczym innym jak obietnicą,
którą nikt nie musi dotrzymać.
